وقتی دنبال حقیقت بگردی، توی هر چیز هم حقیقتو پیدا می کنی.

وقتی دنبال قشنگی بگردی، توی هر چیز هم قشنگی پیدا می کنی.

وقتی دنبال زشتی بگردی، توی هر چیز هم زشتی رو پیدا می کنی.

دل من گاهی از شوق، گریه اش می گیرید!

و چنان خوشحالم

می پرم این سر دشت

می جهم آن سر کوه!

با تصرف و تلخیص،

ترکیبی از من و سهراب :دی

مهسای وجودم، زیر فشارِ بیرون، فشار اینکه خود نبودنو ازش به اصرار می خواستن، له شده بود... داره کمکم می کنه که نفس بکشیم... :)

چقـــــــــــــــَـــــــــدر باحاله! انگار اونجا که آدم تعجب می کنه، در واقع اونجا که از تعجب ساکت می شه، چیزی رو تجربه کرده که اونقدر بزرگ بوده که ظرفیت وجودیشو نداشته.

جایی هست که باید خودشو بفهمه، احساساتشو ببینه و در نتیجه ی این، ظرفیت وجودیش بره بالاتر.

مثلا یادم میاد که اون روزی که گوشیمو از تو دستم دزدیدن و من خشکم زد تا چند ثانیه!

یا تجربه ی شادی و یا عشقی که از دیدنِ یه روح قشنگ پیدا کردم و اونقدر زیاد بود که فقط محو شده بودم و نگاه می کردم!

می گه کاری رو انجام بده که درگیرش شی.